Lieve opa en Marionne

Zojuist heb ik mijn tas ingepakt en klaar gezet voor morgen. Roparun. Er is veel regen voorspeld tijdens onze tocht van Parijs naar Rotterdam. Die regen kan me gestolen worden. Het zal de tocht zeker zwaarder maken, daar twijfel ik niet aan. De tocht lijkt me echter niet zwaarder dan de strijd tegen kanker.

Voor jullie doe ik mee aan de Roparun. Helaas kunnen jullie me niet aanmoedigen terwijl jullie ergens aan de route staan of op de Coolsingel me staan op te wachten. Ik hoop dat jullie elkaar in de hemel gevonden hebben en dit weekend vanaf daar juichen, applaudiseren en aanmoedigen voor ons team. Team 41 Woonbron. Maar ook voor al die andere teams die mee doen.

Juli 2012 gaf ik me op om mee te gaan met dit team. Opa, je gaf nog niet op. Je was wel bijna op. Terwijl ik aan je bed zat, je mijn hand vasthield en je vertelde dat je zo trots op me bent. Dat ik er zo mooi uitzag. Met moeite kon je de woorden uitbrengen. Marionne, hoe je tot op het laatste moment zo ge├»nteresseerd was in hoe het met mij ging. Je laatste whatsapp waarin je zei dat m’n berichtjes je goed deden. Niet veel later werd het stil.

Ik denk aan jullie. Speciaal dit weekend. En aan Lana. Aan de vrouw van Hans en aan Christel. De vrouw van Willem en al die anderen.

Rust zacht lieve opa en Marionne. <3

2 Responses to Lieve opa en Marionne
  1. Christel says:

    Ontroerd. Zet em op Kim. Dank dank dank

  2. lLydia says:

    Ik ren in gedachten met je mee en voor al die anderen die met die rot ziekte te dealen hebben (gehad)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

*