Kim goes Hollandia

Tweet

Lieve boefjes, dat wel hoor. Mijn neefjes en nichtjes; Bram, Pim, Fleur en Daan. Na een top vakantie in Darwin op naar Perth. Het liefste was ik de hele west kust afgereisd met zo’n geweldige rode Greyhound bus. Helaas had ik daar geen tijd voor. Maar lekker bij familie vertoeven is ook niet verkeerd!

Alleen is het echt ijs, en ijs koud in Perth. Niet voor Nederlandse begrippen uiteraard, maar wel voor de temperaturen die ik me bij Australië had ingebeeld toen ik mijn koffer inpakte. Gelukkig wist ik voordat ik mn backpack pakte dat het in Perth frisjes zou zijn, dus had ik genoeg warme vesten en broeken mee. Mijn familie komt net terug uit Nederland, dus met een tikkeltje een jetlag word ik op Perth Domestic Airport opgehaald door 4 stuiterende kids in het oranje uitgedost: geweldige Beesies mutsen en oranje vuvuzela’s waar de kleine Daan een geluid mee kan produceren dat jullie zeker weten in Nederland gehoord hebben. Echt onwijs stoer!

Op naar de auto, op naar een warm huis (ik geef toe, ik had het een beetje koud in mn Havaianas). Oeps, backpack vergeten. Snel terug hollen, tas van de band halen, en nu echt op naar een warm huis. En toen was er storm…… Echt hele harde donder, harde en veel regen en rond vliegende takken. En natuurlijk voetbal! Jaja, ook hier wordt het WK op de voet gevolgd! Zowel de semi finales als de finale kijken we met zn allen op de bank. Met oranje chipjes en oranje nagellak. Des te groter de teleurstelling tijdens de finale……

Vooral omdat we juist die dag zo’n onwijs leuke dag in Perth de stad hadden gehad: Bram en Pim die tegen iedereen “Hello” of “Holland!” roepen. Pim die aan de bewaker van het gebouw van de city council vraagt of hij de Nederlandse vlag gaat hijsen en voor we het weten krijg we een rondleiding door het gebouw. Van de bovenste verdieping, waar officiele stoelen voor de burgemeester en haar gevolg van Perth staan. Waar een foto van de koningin hangt. De zaal die sjiek is aangekleed omdat er die week hoge bazen uit Japan komen. En een nog gaver uitzicht over de stad. Terug thuis eten we een lekkere sinaasappel uit eigen tuin, die zijn zooooo lekker! En aangezien Daantje en Fleurtje echte boefjes waren en alle sinaasappels van de boom geplukt hadden, waren er veeeeel sinaasappels. Yammie

Ook zijn we nog naar Rapid Bells geweest: een water stroming vlakbij Ellenbrook. Lekker dollen en spelen. In de boom klimmen, stenen in het water gooien en een super mooie wandeling de bergen in maken. Nog even lekker uitglijden in de natte, kleffe, bruine klei achtige substantie die rond het riviertje ligt. Heerlijk! Om vervolgens getrakteerd te worden op wilde kangoo’s op zo’n 6 meter afstand van ons, onwijs gaaf! De volgende dag is het heerlijk weer en gaan we lekker picknicken in een park in Ellenbrook. Lekker kletsen met tantje Sjako, de kids spelen bij het water (en uiteindelijk natuurlijk ook in het water )

Om vervolgens ‘s nachts weer terug te vliegen naar Brisbane. Maar eerst laat Pim nog even stinky scheten op Perth Domestic Airport (hahahaha, sorry Pimmetje, kon het niet laten!). De volgende morgen loop ik over de Victoria Bridge met een magnifiek uitzicht over Brisbane City. En dan weet ik het zeker. Dit voelt als thuis. Raar gevoel. Dubbel gevoel.Ik ben weer thuis. En ik ben verliefd op Australië. Wat nu echt als mijn thuis voelt en waar ik dolgelukkig ben. Waar mijn leven (bijna) perfect is. Want ik mis natuurlijk wel mijn familie, vriendinnetjes, dansen, pure Belgische chocola en Jan-Willem.

Foto’s van Bell’s Rapids:

Leave a Reply