This entry was posted on Vrijdag, juli 30, 2010 at 13:45 and is filed under Darwin. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
De eerste dag Kakadu was geweldig! Na een korte rit stoppen we bij de Marrakai Floodplain op de Corroboree Billabong, part of the Mary River system) voor een krokodillen spotting trip op een boot. Helaas is het wederom, net zoals in Cairns, bewolkt en nog niet echt warm, waardoor we slechts 2 krokodillen zien. Na een flinke autorit stoppen we bij een tankstation/camping/restaurant/bottleshop/en nog veel meer. Dit is de laatste mogelijkheid om alcohol te kopen voor de komende 3 dagen. Ik besluit verstandig te doen en niets te kopen; genoeg gefeest na mn examens en de wijn van gisteravond voel ik ook nog lichtjes in mn buikje. Wellicht is een ontbijt wel verstandig: een heerlijke verse blueberry with white chocolate muffin die nog warm van binnen is (zo, het water loopt weer uit mijn mond, bij jullie ook? :-p). Hierna rijden we verder richting Kakadu, waar we een stop maken voordat we daadwerkelijk Kakadu National Park in rijden om wat foto’s te maken van het mega blok dat aangeeft dat je Kakadu in rijdt. Gevolgd door een stop voor een delicious bbq lunch, om vervolgens een voorstelronde te hebben (voornamelijk Ozzies in het gezelschap) en weer door te rijden in de stoere 4WD truck.
‘s Middags gaan we naar een plek genaamd Ubirr Rock; dit is een van de meest beroemde plekken waar Aboriginal Rock Art te zien is en het is een van de meest bekende en beschermde culturele plekken in de wereld. Inmiddels is de bewolking weg en is het behoorlijk warm in de brandende zon, midden op de dag. Desondanks is het een fikse wandeling met de nodige rock climbing hier op Ubirr Rock. Eenmaal boven is een prachtig, schitterend, geweldig, magnifiek (en dat alles doet nog geen eer aan hoe prachtig het daar boven is) uitzicht: je hebt hier een 360 graden uitzicht over de floodplains en Arnhem Land. In mn eentje zit ik op een steen, in volledige stilte om me heen te kijken. Uitzichten die onbeschrijfelijk zijn. Rook die het wat spectaculairder maakt (gecontroleerde bush fires om zo alle grondbeplanting af te branden voordat deze te hoog groeit en het echt droog is zodat deze bush fires niet meer gecontroleerd kunnen worden, om zo de bomen en andere bewoners van Kakadu te beschermen). Stil word ik er van…..
Helaas moeten we weer verder, want we moeten voor het donker is op de camping plek zijn zodat we onze tenten op kunnen zetten. Dus rijden we door, met onderweg een korte stop om brandhout te verzamelen, naar Kakadu Culture Camp voor de eerste overnachting. Dit is een redelijk normale camping: ze hebben een sanitair gebouw met toiletten en douches.
Samen met Polly, een meisje uit de UK dat ook alleen reist, zetten we onze tent op en delen we die tent voor de nacht. Hier maak ik ook kennis met een swag: een soort matje met een hoes er omheen die je beschermd tegen insecten, slangen en regen. En dat ziet er ongeveer zo uit:
Dan begint het al donker te worden; tijd voor het kampvuur en het klaar maken van het diner. Pasta met kip en volop verse groenten; een ding is zeker, we worden ontzettend verwend met lekker vers eten. Hier is te merken dat onze tourguide Grainge nog redelijk nieuw is in dit wereldje: het is zijn 1e seizoen en hij klungelt nog een beetje met het klaarmaken van het eten op het mega hete kampvuur (zo laat hij een klodder saus op zijn schoen en been vallen die dwars door zijn schoen en huid heen brandt, auw….). Na dit heerlijke maaltje op naar de douches, Bushmen insectenspray lenen van Polly (die zit blijkbaar nog in mn andere backpack…..) en pyjama aan. Nog even bij het kampvuur zitten om mijn broek te droegen na een wasbeurt (extra shorts zitten blijkbaar ook nog in mn andere backpack) en tijd voor een schoonheidsslaapje op die swag van 2 cm dik en in mn slaapzak die toch wel een beetje te warm is. Back to the basics 
Heerlijk dat kamperen!
De volgende morgen worden we zachtjes gewekt door Grainge, eerlijk gezegd had ik mega pannen en lepels verwacht en een hoop lawaai, maar hij houdt het iets beschaafder. Polly zit helemaal onder de muggenbulten, ikke gelukkig niet. Beide komen we langzaam op gang, blijkbaar allebei niet echt ochtend mensen. Langzaam kleden we ons aan en ruimen we onze tent op. Tijd voor een ontbijtje met verse toast van het kampvuur, cornflakes en blikfruit (jaja, daar is dat backpackers ontbijtje weer). Hierna starten we met een Aboriginal cultural experience, georganiseerd door het Kakadu Culture Camp. Een man vertelt ons dat er een paar jaar geleden een tourguide zo stom was om zijn kampeerders te laten zwemmen in de nabij gelegen billabong. Hij had het water gecheckt en hij zag geen rode of witte glinsteren, het was namelijk donker en zo kun je de ogen van een saltwater (rood) en een freshwater (wit) krokodil herkennen in het donker. Dus sprong hij in het water, aangezien hij niet werd opgegeten sprongen zijn kampeerders ook in het water, grapjes makend over krokodillen; elkaar ondertrekkend alsof er een krokodil was. Totdat een Duitse backpacker, Isabel von Jordan, daadwerkelijk niet meer boven kwam. Ze bleek in de bek van de saltwater krokodil te zitten. Oke dan, lekker begin van deze dag….
Een Aboriginal dame vertelt vervolgens een iets prettiger verhaal; over het traditionale eten en gebruiksvoorwerpen van de Aboriginals. Ze laat ons zien hoe ze manden maken (van vlijmscherpe planten), hoe ze eten bereiden (onder de grond) en hoe we moeten speer werpen (dat is lastiger dan je denkt). Hierna krijgen we nog een les in didgeridoo spelen van een oudere Aboriginal man, die zeer getalenteerd is met de didgeridoo, wat een geluid komt er uit dat ding! Als we het zelf proberen komt er toch een wat minder charmant geluid uit de didgeridoo.
Na deze leerzame culturele en vooral ook leuke experience is het tijd om weer de truck in te duiken. Wij hebben geluk, want sinds 30 juni waren de Jim Jim Falls weer geopend (vandaag is het 2 juli), dus gaan we daar een duik nemen. De Jim Jim Falls waren tot voor kort gesloten omdat er een krokodil zat. De rangers van het national park doen elke dag surveys in de verschillende wateren en als er een krokodil gespot wordt, zetten ze een val uit. Als de krokodil gevangen is of er is een aantal dagen op een rij geen krokodil gespot, dan wordt het water vrij gegeven. En wauw, wat een geluk hebben wij! Het is een behoorlijke klim (zeg maar gerust een half uur hiken over hoge rotsen, glibberige randjes en los zittende stenen naast de rivier waar Jim Jim Falls in uit komt en waar nog wél een krokodillen val staat) maar het is het meer dan waard. Tijdens de wandeling/klim kunnen we de falls al zien en wat een spectacualair uitzicht is dat! Dat maakt de wandeling toch nog net wat aangenamer. Uiteindelijk zijn we daar: schoenen en kleding uit en op naar het water! Een teen in het water: f*ck dat is kouhoud! (Ja, nog kouder dan het water at Bondi Beach in mei). Maar die waterval aan de overkant weet me hier te overtuigen en ik spring erin om naar Jim Jim Falls te zwemmen. Al klappertandend ben ik toch een beetje angstig voor krokodillen……. Maar de overkant is gehaald en vanuit hier heb je ook een prachtig uitzicht over de rivier en vele rotsen. Onbeschrijfelijk mooi gewoon.
Na het terug zwemmen nog even aan de andere kant van de rotsen een sprong van een rots gemaakt (daar was wel een lekker zonnetje) en vervolgens weer terug naar de 4WD truck voor een heerlijke lunch. Die middag zitten we vooral lang in de 4WD truck met de nodige stops onderweg, waaronder bij het Bowali (spreek uit als: Bor-warl-ee) Visitor Centre. Hier mogen we even rondneuzen terwijl Grainge de truck gaat vullen met fuel. Hier is een tentoonstelling te zien van alles wat je in Kakadu National Park tegen komt of kan komen. Ook is er Aboriginal art en jawel, een souvenir winkeltje die ook Bushmen verkopen. Gelukkig!
Hierna rijden we verder naar Maguk, met onderweg weer wat stops voor oa brandhout en een ijsje. Ook zien we onderweg enorme (maar dan ook echt ENORME termieten heuvels en een aantal bushfires). In Maguk zetten we kamp op en gaan we bbq-en; heerlijke kangoeroe steak en buffalo worstjes. Grainge adviseert ons om de tent goed dicht te houden want het gras is lang rondom de kampeerplek en blijkbaar had hij een slang gezien vanuit de 4WD. En ik heb geen anti slangen spray meegenomen. Soms is dat back to the basics kamperen toch iets minder aantrekkelijk. Hoewel de avond rondom het kampvuur onwijs gezellig was en ik heb genoten van de wilde verhalen, zoals Drop Bears (soort koala beren die zich uit de boom laten vallen, daarom heten ze drop bears, om mensen aan te vallen) en andere (hopelijk eveneens) onzin stories.
De volgende morgen, eveneens de laatste dag van deze geweldige trip, ruimen we de tenten en alle andere kampeerspullen weer op en mag ik voorin zitten met Polly en naast Grainge onze super tourguide. Daar is het uitzicht nog beter: lekker naar de omgeving kijken vanuit een groot raam. We nemen Old Jim Jim Road, wat een onverharde weg is en waar we ook nog het nodige water (oftewel rivieren) tegen komen. Een erg stoere rit met schitterend uitzicht, zoals paardenpoep op de weg en overstekende wilde paarden.
Terug in Darwin….. Tijd voor een gezellige laatste avondmaal met de hele groep in The Vic; een kroeg/club met enorm foute backpacker games (dansen op de tafel, bierdrinkwedstrijden, krabrace en meer van dat soort pret) maar waar het onwijs gezellig is. Tijd voor mijn bedje, want morgen ochtend word ik alweer om 7 uur opgepikt voor een dagje Litchfield…….
Foto impressie van Kakadu National Park (die de werkelijke schoonheid van Kakadu slechts voor een tiende weergeeft):
augustus 9, 2010 at 17:47
“Schitterend uitzicht: zoals paardenpoep” … HAHAHA
Geweldig!