Kim goes Australia

Uiteindelijk krijg ik ’s nachts de toch wel verwachte sms van pa, opa is overleden. Ik kan de slaap daarna maar moeilijk vatten nog. De volgende ochtend tijdens het ontbijt en na een belletje met Nederland bespreken we vervolgstappen, ik zal eerder terug moeten naar Nederland. Die dag doen we het rustig aan en gaan we naar Kuranda Train en Skyrail. Met een gondel aan de kabelbaan gaan we over het regenwoud heen, met metershoge bomen. Onderweg stappen we een aantal keren uit met schitterende uitkijkposten en zicht op o.a. de Barron Falls. Boven aangekomen, lopen we naar het dorpje Kuranda. Het enige dorp in het rainforest. Met vooral toeristische winkeltjes. We bezoeken daar wel Koala Garden; een dierenparkje met (slapende) koala’s, krokodillen, enge slangen en kangoeroes. Voor het eerst zien we een kangoeroe met een kleintje in de buidel. Zo cute!! De terugreis vanuit Kuranda is met de nostalgische trein. Een oude trein, die krakend en piepend langs het gebergte en door het rainforest in 2,5 uur en door 17 tunnels naar Cairns terugrijdt. Eigenlijk is 2,5 uur best lang in zo’n trein en we worden er een beetje melig van. Thuisgekomen de nodige telefoontjes met Travel Service om de mogelijkheden te bespreken voor mn eerdere terugvlucht. Dat wordt uitgezocht en wij gaan eten bij een all-you-can-eat visrestaurant. Onbeperkte oesters, garnalen…. Dat is echt genieten. Lekker flesje wijn en ook Kim gaat de oesters steeds meer waarderen. Ook de chocoladetoetjes vallen in de smaak. Vroeg naar bed, want de volgende dag worden we weer om 7 uur opgepikt. We gaan een 4WD rit maken van Daintree naar Cape Tribulation.

Een stoere 4 Wheel Drive pikt ons op en met een beetje maffe, praatgrage chauffeur rijden we naar de Daintree River voor een tochtje over het water op zoek naar de echte krokodillen in de mangroves. We hebben het geluk (of de pech) dat het die dag wat bewolkt en kouder is, dus de enige krokodil die we zien is ene baby krokodil van 30cm, angstaanjagend Toch een prachtige tocht door het magische regenwoud met bijbehorende geluiden. Onderweg naar de BBQ lunch blijven we zoeken naar de zeldzame en uiterst gevaarlijke Cassowary (gekscherend Big chicken genoemd). Een vogel die belangrijk is voor het regenwoud omdat hij verschillende zaden kan eten en zo zorgt voor het doorplanten van het regenwoud. Deze vogel is met uitsterven bedreigd en er zijn er nog maar zo’n 800 van in het wild, wat het zeer zeldzaam maakt om ze tegen te komen helaas. De lunch brengt ons een heerlijke steak met salades. Na de lunch mogen we kangoeroes voeren. Daar zitten brutale tussen die het leuk vinden je even te “omarmen”. We rijden door naar Emmagen Creek om daar een duik te nemen in het meest schone en heldere water, wat je zo zou kunnen drinken. Het water is heerlijk en ondertussen maakt onze gids vers tropisch fruit klaar en maakt hij de befaamde Traditional Billy Tea klaar. Met de nodige handelingen met dito flair krijgen we die uiteindelijk geserveerd. Tijdens een wandeling door het rainforest wordt onze gids nog ineens filosofisch met stelling die eigenlijk nog vaak door mn hoofd speelt. Wij mensen zijn “Human beings”, maar we doen vaak “Human doings” In de magische omgeving van het machtige regenwoud die woorden overdenkend, DOEN we heel veel dingen om het doen, maar doen we het ook vanuit ons eigen ZIJN? Goed om zo af en toe jezelf dat eens af te vragen. Vlak voor we willen wegrijden is iedereen ineens in opperste staat van opwinding: een Cassowary!!!! Kim krijgt hem nog net vaag op de foto. Die zeldzaamheid hebben wij tenminste op foto.

We stoppen vervolgens nog even bij Cape Tribulation Beach, waar we alleen op het strand mogen en absoluut niet het water in! Het is jelly fish (kwallen) tijd. De flessen azijn staan bij het strand, voor het geval je toch gestoken wordt. Gelukkig kunnen we die dicht laten. Via een kabelpontje over de Daintree River rijden we door naar de enige ijsfabriek in de omgeving, met heerlijk organisch en vers gemaakt ijs met ingrediënten uit de eigen plantage er omheen. We genieten van een heerlijk ijsje en dan rijden we weer terug naar Cairns. Prachtige dag met mooie indrukken van het machtige regenwoud, helaas overschaduwd door het verdriet. ’s Avonds wandelen we nog wat door Cairns, kopen nog wat souvenirs, want de volgende dag vliegen we al weer terug. En ja, ja, met…. JetStar als dat maar goed gaat. Nou gelukkig, dat gaat goed. De steward en stewardessen zijn iets vriendelijker, de piloot met kaal hoofd vliegt prima en zo landen we weer in “ons” Brisbane.

Thuisgekomen regel ik ’s avonds mijn terugvlucht op woensdag, in plaats van de geplande vrijdag. Een hele geruststelling dat het allemaal geregeld is, gaan we nog even Brisbane in en genieten ’s avonds van de stad en kopen we nog wat cadeautjes voor het thuisfront. De volgende dag heeft Kim college en ga ik mijn koffer inpakken. ’s Avonds gaan we nog heerlijk uit eten en dat is echt een voortreffelijke culinaire afsluiter met st. Jacobs schelpen met truffel en baby calamaris, gevolgd door een heerlijke kangoeroe biefstuk. Perfect! Woensdag, de dag van het afscheid. Eerst moet Kim nog een presentatie geven voor haar klasgenoten. De groep vindt het goed dat ik daar ook bij ben. Leuk om mee te maken en Kim doet dat heel goed en geeft een gloedvol betoogd over de inzet van je netwerk en sociale media (stokpaardje?). Na de presentatie staat de taxi klaar en rijden we naar Brisbane Airport. We schrijven de laatste kaarten en dan komt daar het moment: AFSCHEID (…) Dag Kimmie!

Nu moet ik toch nog haasten door de douane en security check, zwaai, zwaai naar Kim en op weg naar de gate komt de ground stewardess me al hijgend tegemoet, mr Weijers? Ja ja, ik kom al.. (beetje getreuzeld net, denk ik). Achter mij wordt de deur gelijk gesloten en je ziet iedereen naar je kijken! Nou ja, heb het altijd al een keer willen doen, als laatste binnenkomen, dat is mooi gelukt. Nog snel een sms naar Kim en dan de lucht in richting Singapore. Na 7,5 uur land ik daar met de mededeling, reizigers naar Frankfurt, melden bij de transfer balie. Dat betekent meestal vertraging. Ja hoor, 4,5 uur! Uiteindelijk krijg ik een eerdere vlucht aangeboden via Parijs naar Frankfurt en dan met de trein naar Rotterdam. Nou dat dacht ik dus niet! Situatie uitgelegd, dat dat toch echt te laat is, word ik met grote uitzondering op een vlucht van Singapore Airlines geplaatst. Wat een luxe zeg. Gelukkig gratis internet, nog even gezellig skypen met Kim en dan 13 uur de lucht in voor het laatste deel van de reis. Aangekomen in Frankfurt moet ik nog rennen om mijn trein te halen. Hijgend en bezweet duikel ik op het fluitsignaal de trein in. Uiteindelijk stap ik in Rotterdam uit en staan pa en ma me al op te wachten, een met rouw omrand, emotioneel weerzien.

The day after…
Het is een week van twee keer afscheid nemen. Ook een week waarin je beseft welke goede en mooie dingen je eigenlijk allemaal als gewoon ervaart en beleeft. Koesteren en waarderen dat je dat nog mag beleven (ook met elkaar en degenen die je lief zijn). Een Human Being…. Kim, bedankt!

Een foto impressie:

En de video van de baby walibi:

4 Responses to “Cairns en de laatste dagen Australië (part 2)”

1. Jennifer Says:
   juni 18, 2010 at 09:41

   Nou kim, dat moet een hele goede presentatie geweest zijn als je foto’s van M&M’s laat zien! (Daar maak je vriendjes mee )

2. Kim Says:
   juni 18, 2010 at 12:19

   @Jennie: jaja, zeker weten! Een 23 uit 25, dus das best goed ja!

   @Jan-Willem: die piloot met het kale hoofd zorgde er ook voor dat we sneller gingen dan anders (beter gestroomlijnd he), we landden te vroeg!
   En die filosofie les ga ik mooi in mijn examen van as woensdag gebruiken, past er perfect bij

   Ik heb zojuist ook de video van de baby walibi in de blog gezet. Cute he? En zeer zeldzaam.

3. Sjako, Wil, Bram, Pim, Fleur en Daan (die aussies in Nederland) Says:
   juni 27, 2010 at 15:53

   Hi Kim,

   FF vergeten te zeggen toen we laatst geskypt hadden, …..we blijven een weekje langer in Nederland!!!!!………
   (wink, wink), just kidding, hihi, “got you there, didn’t I?”
   Echt super dat je weer komt, we kijken er naar uit, hele goeie reis toegewenst en heel veel plezier in Darwin en Broome, Kakadu Park is echt super van horen zeggen en de dolfijntjes zijn zoooo lief in Broome. Kimmie, see ya in Perth, je bedje staat weer gespreid. Doei…

4. Kim Says:
   juni 27, 2010 at 16:45

   Hahaha! Die aussies in Nederland hadden me mooi te pakken! Ach ja, ik zal heeeeeel veel vieze was mee nemen die ik dan mooi bij jullie kom doen
   Ik ga niet naar Broome, dat paste gewoon niet meer in de dagen. Ik ga wel naar Kakadu park en misschien ook naar Litchfield national park.

   Tot in Perth en een hele fijn reis terug!

Leave a Reply