Kim goes Hollandia

Tweet

Vliegen met JetStar… een belevenis op zich! 3 uur vertraging, geen excuses, chagrijnige steward, maar het ergste nog, een vage piloot die, of er die dag niet zo’n zin in heeft, of dronken is. Tijdens de vlucht is hiervan niet zoveel te merken, maar dat wordt gecompenseerd bij de landing. Zo’n landing hebben we nog nooit meegemaakt, maar uit eindelijk komen we toch nog recht op de landingsbaan terecht. Pfieeeuww! Nooit meer JetStar! Nou ja, nog 1x want we moeten over 5 dagen ook nog terug. Door een uitgestorven aankomsthal op zoek naar een taxi richting ons hotel. Sleutels ontvangen van de nachtportier, zijn we aangekomen op onze hotelkamer in Queens Court Hotel, een eenvoudige, maar prima kamer. Volgende ochtend vol verwachting naar beneden voor het intercontinentale ontbijt. Dat was even een momentje van verwachtingen bijstellen. Toast met jam of yoghurt en blik fruit, koffie, thee en verdunde jus d’orange. Eerlijk is eerlijk, het kostte mij meer moeite me hier overheen te zetten dan Kim. Berusten en accepteren zijn niet mijn sterkste punten.

Vandaag gaan we Cairns verkennen en plannen maken voor de volgende dagen. We lopen richting de “boulevard” van Cairns, de Esplanade. Het waarschuwingsbord aan het begin, laat weinig aan de verbeelding over: Warning, crocodiles inhabit this area – attack may cause injury or death. Oké, dan kijkt je toch met andere ogen naar het water en drooggevallen gebied. Cairns heeft een gezellig centrum met allerlei winkeltjes en na een prima lunch in de bekendste Irish Pub, boodschappen doen voor de BBQ vanavond met een oud schoolvriendinnetje van Kim, die ook in Cairns is momenteel. Buitenbarbecues zie je overal in Australië, dus dat moeten we een keer gedaan hebben. ’s Avonds dus met vlees, box wijn, plastic bordjes en bestek naar de BBQ-plek. Sarah arriveert wat later met een Duitse backpackvriendin uit Munich (München). Het duurt even voor het kwartje valt, dat Munich en München dezelfde stad zijn. Andere talen, het blijft lastig. Al met al een ontzettende gezellige internationale barbecue. We gaan op tijd terug, want de volgende dag gaan we naar het Great Barrier Reef om te snorkelen en duiken.

Om 7uur worden we opgepikt met een busje en bij de haven afgezet. Met een ontbijtje op de boot varen we uit en krijgen we instructie over het gebied, het snorkelen, duiken en uiteraard veiligheid. Na 1,5 uur varen komen we bij het Reef aan. Alleen het aanblik is al schitterend. De vissen, de kleuren van en in het water, prachtig! Eerst maar eens snorkelen. We hebben een onderwatercamera gehuurd, kan ik die mooi vast uitproberen voordat we echt gaan duiken. Kim en ik hebben allebei al eerder gedoken, maar hangend onderaan de boot onder water moeten we toch allebei weer even over het paniekgevoel heen. Alex, onze duikinstructeur, neemt ons beiden aan de arm en langzaam kunnen we gaan genieten van alle prachtige vissen, koraal en het onderwaterleven. Adembenemend mooi, al is het wel handig om toch door te blijven ademen onder water. Alex neemt de camera van mij over en maakt foto’s, zo kunnen wij ons concentreren op het duiken. Veel te snel zijn we al weer terug en boven. Gelukkig hebben we een 2e duik geboekt. Kim regelt met Alex dat hij dan ook met ons weer naar beneden gaat en foto’s maakt. We krijgen een prima lunch en even is er paniek onder de bemanning. Eén van de passagiers krijgt onder water een paniekaanval en wordt half bewusteloos aan boord gehesen. Gelukkig valt het allemaal uiteindelijk mee.

We varen een stuk verder naar een ander deel van het Reef. Aan boord is het goed toeven, met een zonnetje op het bovendek. We mogen als eerste onze duikuitrusting weer aantrekken voor de 2e dive. Veel rustiger gaan we naar beneden en bijna gelijk komen we een schilpad tegen. Genietend van alle moois om ons heen gaan we dieper en komen we schitterende vissen tegen, koraal in allerlei kleuren, schelpen die open en dichtgaan. Eigenlijk met woorden niet te omschrijven, de foto’s geven een beter beeld. En ja hoor, dan komen we ook de clown fish, Nemo, nog tegen. Door de tekenfilm de meest bekende vis inmiddels. Alex maakt weer foto’s en weer komen we een schilpad tegen, deze keer een grotere die uit de hand eet. Na 40 minuten en weer veel te snel gaan we weer naar boven. Ik schijn onder water een bloedneus te hebben gehad, gelukkig hadden de haaien in de omgeving net gegeten en hebben ons met rust gelaten. Wat een schitterende ervaring zeg! Einde van de dag varen we weer terug en loom en vol indrukken gaan we terug naar het hotel om om te kleden, want vanavond willen we de Night Markets bezoeken. Eenmaal op de hotelkamer blijk ik 5 oproepen van mijn vader gemist te hebben. Dat is meestal geen goed nieuws en dat klopt, opa (86) heeft een hartfalen gekregen in het ziekenhuis en is opgenomen op het IC. We spreken af contact te houden. ’s Avonds lopen we naar de Night Markets, waar allerhande producten en souvenirs worden aangeboden. Het is er gezellig druk en leuk om meegemaakt te hebben. Toch zijn de gedachten ook veel bij opa.

Morgen volgt part 2….

2 Responses to “Cairns en de laatste dagen Australië (part 1)”

1. YFF Says:
   juni 17, 2010 at 16:33

   wederom een mooie blog!

   Leuk om ook even een opmerking over Sarah te lezen. Zou graag ook een keer zo’n duik willen maken!

   -x-

2. Kim Says:
   juni 18, 2010 at 01:35

   @Yff: De bbq met Sarah was ook onwijs leuk! Zo grappig, gezellig en gek dat we elkaar aan de andere kant van de wereld treffen.

   @Jan-Willem: verdunde jus d’orange? Zeg maar gerust ranja…..

   Morgen rond 9u NL tijd komt deel 2 van deze blog online )

Leave a Reply